Nowoczesność a rozwój mowy – relacja z konferencji „Logopedia - konteksty interdyscyplinarne”
Od ekranów smartfonów opóźniających rozwój mowy u dzieci, aż po analizę zachowań bohaterów z popularnych seriali – współczesna logopedia musi mierzyć się z wyzwaniami, o jakich naukowcy jeszcze dekadę temu nawet nie myśleli. IV Międzynarodowa Konferencja naukowa współorganizowana przez UKW pokazała, jak dynamicznie technologia, medycyna oraz kultura masowa zmieniają i kształtują dzisiejszy sposób ludzkiej komunikacji.
Nowoczesne technologie, postęp medyczny oraz szybkie tempo życia z jednej strony zagrażają rozwojowi mowy najmłodszych, a z drugiej oferują logopedom innowacyjne narzędzia terapeutyczne. O tym, jak dynamiczne zmiany współczesnego świata wpływają na ludzkie porozumiewanie się, dyskutowali eksperci podczas IV Konferencji z cyklu „Logopedia – Konteksty Interdyscyplinarne”. Wydarzenie zatytułowane „Komunikacja człowieka w zmieniającym się świecie – wyzwania dla logopedii i nauk pokrewnych” odbyło się 16 maja 2026 roku. Międzynarodowe obradowania zorganizowały wspólnie Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Uniwersytet Zielonogórski, Państwowa Akademia Nauk Stosowanych w Głogowie oraz Uniwersytet w Ostrawie.
Wiele uwagi poświęcono zagrożeniom wynikającym z wczesnej ekspozycji dzieci na ekrany i media cyfrowe, co bezpośrednio przekłada się na opóźniony rozwój mowy. Eksperci apelowali o powrót do tradycyjnego dialogu z drugim człowiekiem, jednocześnie wskazując, że technologia – np. w formie wideokonferencji – może być szansą i wsparciem w terapii pacjentów z chorobami neurozwyrodnieniowymi.
Prelegenci omówili rolę logopedy w pracy z pacjentami w stanach obniżonej świadomości , terapię dzieci z rzadkimi zaburzeniami genetycznymi (paraplegia spastyczna SPG47) oraz diagnostykę hipermobilności u najmłodszych. Poruszono także tematykę zaburzeń połykania u przedszkolaków , rehabilitacji głosu w przypadku puberfonii oraz oceny płynności słownej u osób z demencją.
Ciekawe tło dyskusji stanowiło wykorzystanie nowoczesnych narzędzi i tekstów kultury. Analizowano m.in. diagnostyczny potencjał bohaterów animacji oraz obraz komunikacji osób neuroróżnorodnych na przykładzie popularnych seriali telewizyjnych.
Komunikacja w kryzysie i ujęcie biologiczne. Ważnym punktem były rozważania nad etyką zawodową samych logopedów , biologiczne podstawy mowy (rola neuroprzekaźników) oraz specyfika komunikacji z młodzieżą w placówkach poprawczych i resocjalizacyjnych. Podkreślono również wagę alternatywnych metod komunikacji (AAC) oraz empatii w relacjach rodzinnych (NVC).
Konferencja pokazała, że współczesna logopedia to dziedzina głęboko interdyscyplinarna. Aby skutecznie pomagać pacjentom w dobie globalizacji, musi ona stale czerpać z doniesień medycyny, psychologii, neuropsychologii oraz nowoczesnych technologii.
