O zmianie obyczajowej i estetyce literackiej w Ostromecku. Tak debatowali badacze polskiego rokoka

Wnętrze zabytkowego pałacu. Na środku stoi mężczyzna i prowadzi wykład. Przed nim na krzesłach siedzą uczestnicy konferencji

Ucieczka od powagi baroku, łamanie klasycznych reguł i tajemnice ukryte w estetyce momentu połączyły wybitnych historyków literatury z całego kraju podczas konferencji „Polskie rokoko literackie”. 

Wydarzenie naukowe zatytułowane Polskie rokoko literackie zgromadziło historyków literatury z wielu ośrodków akademickich w Polsce (z Bydgoszczy, Gdańska, Katowic, Krakowa, Lublina, Łodzi, Poznania, Rzeszowa, Szczecina, Torunia, Wrocławia i Warszawy). Konferencję współorganizował Wydział Literaturoznawstwa Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego wraz z Wydziałem Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i Instytutem Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk.

Badacze piśmiennictwa i kultury wieku oświecenia gościli przez trzy dni (19-21 maja 2026) w Zespole Pałacowo-Parkowym w Ostromecku, obradując w Pałacu Nowym. Spotkanie naukowe dofinansowane zostało ze środków Ministra Nauki w ramach Programu „Regionalna inicjatywa doskonałości” oraz ze środków Inicjatywy Doskonałości Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Konferencję rozpoczęła rozmowa z profesor dr hab. Teresą Kostkiewiczowa – autorką kultowej już książki Klasycyzm, sentymentalizm, rokoko. Szkice o prądach literackich polskiego oświecenia (1975), w której po raz pierwszy sprecyzowane zostało pojęcie rokoka w literaturze. Podczas obrad podkreślono autonomiczny charakter zjawiska, wskazując jednocześnie na jego powiązania z obyczajami i sztuką epoki.

W dyskusji o spoistości i swoistości polskiego rokoka powracał temat zdystansowania się pisarzy od klasycystycznych reguł czy też ich ucieczki od powagi baroku. Przedmiotem zainteresowania było również usytuowanie rokokowych utworów wobec innych estetycznych prądów epoki. Poszukując wyznaczników literackości, wskazano na źródła rokoka – nowego modelu, który ujawnił się  w kulturze europejskiej na początku XVIII stulecia. Obradowano na temat sposobów przełożenia teorii na praktykę twórczą. Dyskusja prowadziła m.in. ku estetyce momentu i jej roli  w odzwierciedleniu stylu myślenia i postrzegania świata, co często umyka uwadze czytelników.

Galeria zdjęć