Uniwersytet to ludzie. W tym utartym frazesie kryje się o wiele więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Z okazji 20-lecia UKW zajrzyjmy do sal, biur i innych pomieszczeń, gdzie codziennie realizowane są setki, jeśli nie tysiące zadań gwarantujących sprawne działanie uniwersyteckiej machiny.

Jeśli zapytamy przedszkolaka, z czym kojarzy mu się słowo „uniwersytet”, to usłyszymy o „dużym budynku, w którym można się zgubić” czy „panu profesorze, który wie prawie wszystko”. Naszą uczelnię tworzą jednak także inne grupy pracowników, których codzienna praca pozwala jej sprawnie działać.

Nauczyciele akademiccy tworzą największą grupę pracowników UKW. Spośród 1240 pracowników etatowych 780 stanowią nauczyciele akademiccy. Mogłoby się wydawać, że większość czasu poświęcają na prowadzenie zajęć ze studentami… ale czy na pewno? Ważną częścią pracy wielu nauczycieli akademickich jest też prowadzenie badań naukowych. W zależności od dyscypliny działalność naukowa obejmuje m.in. pracę w laboratorium, opracowywanie patentów i wynalazków, analizę dokumentów naukowych, przygotowanie artykułów, udział w konferencjach, utrzymywanie relacji z naukowcami z innych ośrodków, występowanie w roli ekspertów w różnego rodzaju gremiach i mediach — a to nadal nie wszystko. Nauczyciele, wbrew pozorom, mają też obowiązki administracyjne, takie jak przygotowywanie sylabusów czy pisanie wniosków projektowych. A jeśli dodamy do tego obowiązki dziekanów czy kierowników katedr, to owa lista wydłuży się jeszcze bardziej… Pracownicy dbają też o swój rozwój, m.in. uczestnicząc w szkoleniach. Jakość tej pracy i jej efekty wpływają na prestiż uczelni oraz sposób, w jaki UKW jest postrzegany przez otoczenie społeczno-gospodarcze.

Dużą grupę stanowią też pracownicy administracji, którzy dbają o sprawne funkcjonowanie uczelni. To pracownicy Biur Obsługi Studentów, dawnych dziekanatów oraz działów zajmujących się organizacją dydaktyki, obsługą działalności naukowej, promocją, kadrami, finansami, inwestycjami, aktami prawnymi, działaniami informatycznymi czy nawet tymi związanymi z obronnością. Wszystkich tych obowiązków nawet nie podejmiemy się wymienić — ich szczegółowy zakres opisują obszerne uczelniane zarządzenia.

Specyficznym miejscem jest Biblioteka, w której pracują zarówno nauczyciele akademiccy, jak i pracownicy administracji. Grupę łączącą działania naukowe z administracyjnymi stanowią też technicy odpowiedzialni m.in. za przygotowanie laboratoriów czy prace w Ogrodzie Botanicznym UKW.

Kolejną grupą są rzemieślnicy, czyli hydraulicy, elektrycy, pracownicy remontowi, teletechnicy i „złote rączki”. To dzięki nim nasza infrastruktura jest utrzymywana w dobrym stanie i sprawnie działa. Przy wielu mniejszych i większych awariach nie musimy szukać zewnętrznych firm, bo mamy na pokładzie fachowców, którzy poradzą sobie z każdym problemem.

Niezastąpioną grupą pracowników są też pracownicy obsługi. Tworzą ją osoby odpowiedzialne za utrzymanie czystości i porządku na terenie uczelni, portierzy oraz kierowcy. Nieraz możemy ich nawet nie zauważać, bo zaczynają pracę, kiedy niektórzy przewracają się jeszcze na drugi bok, ale trawa sama się nie skosi, liście nie znikną z alejek, a kosze nie opróżnią się same.

Wiedza, umiejętności i zaangażowanie naszych pracowników pozwalają nam włączać się w społecznie ważne inicjatywy. Kiedy w Ukrainie wybuchła wojna, natychmiast uruchomiliśmy punkt przyjmowania darów dla uchodźców. Podobnie było dwa lata później, podczas powodzi na Śląsku. Na wypadek konfliktu zbrojnego na terenie Polski nasi pracownicy mają również przydzielone obowiązki związane z obronnością.

Łączą nas jednak nie tylko obowiązki zawodowe i pomoc w trudnych chwilach. Część pracowników połączył sport i aktywność fizyczna. Nasza grupa biegowa reprezentuje UKW na zawodach. Bierzemy też udział w rowerowych rywalizacjach i wspólnych treningach. Naszej społeczności nie brakuje radosnych chwil podczas wydarzeń uczelnianych i spotkań wigilijnych. Przeżywamy też wspólnie trudne chwile, gdy żegnamy koleżanki i kolegów.

Nasz Uniwersytet jest tak różnorodny, jak ludzie, którzy go tworzą. Jedni pracują tutaj przez całe zawodowe życie, inni dopiero rozpoczynają swoją drogę. Mamy różne obowiązki i umiejętności, ale nasza codzienna praca składa się na wspólny efekt — uczelnię, która kształci, prowadzi badania i służy społeczeństwu. Wszak nasza praca jest misją, z której ma korzystać jak największa część polskiego narodu.