Zapraszamy do Filharmonii Pomorskiej na koncert z cyklu: Wszystkie kantaty Bacha 28 lutego 2016 r.

Wystąpią:

• Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis
• Chór Kameralny “Akolada” przy Bydgoskiej Szkole Wyższej
• Kai Bumann- dyrygent
• Hanna Okońska - sopran
• Karolina Makuła - alt
• Krzysztof Zimny - tenor
• Sławomir Kowalewski - bas
• Renata Szerafin-Wójtowicz - przygotowanie Chóru

Usłyszymy utwory:Johanna Sebastiana Bacha (1685-1750)

• In allen meinen Taten BWV 97
• Sei Lob und Ehr dem höchsten Gut BWV 117
• Nun danket alle Gott BWV 192
• Was Gott tut, das ist wohlgetan BWV 100

Opis koncertu ze strony: filharmonia.bydgoszcz.pl. 

Kolejna odsłona, po Oratorium na Boże Narodzenie, Bachowskich kantat, również pod dyrekcją Kaia Bumanna, pomysłodawcy i realizatora nowego cyklu koncertowego FP. Obok kameralistów stanie Chór Akolada, laureat wielu nagród, w tym zagranicznych. Powstał w 2002 w odpowiedzi na potrzebę wspólnego muzykowania grupy przyjaciół. Dyryguje nim jego współzałożycielka Renata Szerafin-Wójtowicz. Od 2007 zespół pracuje pod patronatem Bydgoskiej Szkoły Wyższej. Obecnie tworzą go zarówno bydgoszczanie, jak i torunianie: muzycy, nauczyciele, studenci, przedstawiciele prawa i służby zdrowia. Solistami zaś będą studenci bydgoskiej Akademii, których, w ramach zacieśniania wzajemnej współpracy z uczelnią, Maestro Bumann osobiście, po przesłuchaniach, zaprosił do udziału w koncercie.

Cztery prezentowane podczas koncertu utwory Johanna Sebastiana Bacha łączy to, że należą do typu kantat chorałowych, a więc wykorzystujących za muzyczno-tekstową podstawę chorał ewangelicki. Tym mianem (w odróżnieniu od ściśle liturgicznej monodii kościoła rzymskiego w jęz. łacińskim, znanej jako chorał gregoriański) określano tradycyjne pieśni kościelne przeznaczone na poszczególne niedziele i święta, śpiewane w językach narodowych przez wspólnotę wiernych. Znaczna część tego repertuaru ma bardzo dawną genezę sięgającą początków Reformacji i od wieków tworzy podstawowy „kanon” muzyki kościelnej kościołów ewangelickich. Drugi ważny wyróżnik, to zastosowanie techniki per omnes versus, a więc użycie teksu pieśni w całości, bez parafraz czy pozapieśniowych interpolacji. W czasach Bacha odchodzono raczej od takiej dość konserwatywnej formy kantatowej na rzecz nowocześniejszych ujęć, z nowymi tekstami poetyckimi opracowywanymi jako recytatywy i arie. Lipski kantor pragnął jednak podkreślić swe przywiązanie do tradycji i udowodnić, iż w jego czasach jest ona nadal żywa i może być twórczo rozwijana - stąd znaczne bogactwo typów opracowania chorału, od tych bliskich wzorom siedemnastowiecznym, bo bardzo oryginalne i nowatorskie. Większość kantat chorałowych pochodzi z grupy tworzonej na drugi z kolei rok liturgiczny (1724/1725), któremu Bach zapewniał muzyczną oprawę pełniąc funkcję kantora kościoła św. Tomasza w Lipsku, lecz prezentowane utwory choć należą do wspomnianego typu - nie pochodzą z tego cyklu, lecz stanowią jego późniejsze dopełnienia, lub też są dziełami tworzone na szczególne okazje.