30 stycznia 2017 r. podczas konferencji prasowej zorganizowanej przez Instytut Pamięci Narodowej i Muzeum Auschwitz w Sali Miedzianej Muzeum Historycznego Miasta Krakowa oficjalnie ogłoszona została Baza „Załoga SS KL Auschwitz” opracowana przez dr. hab. Aleksandra Lasika, prof. nadzw. UKW. To pierwsza i jedyna tego typu baza na świecie zawierająca 8502 nazwiska i dane osobowe załogi SS kompleksu niemieckiego obozu zagłady KL Auschwitz.
Baza od kilku dni udostępniona jest na stronie IPN, a także na stronie pamięci.pl oraz truthaboutcamps.eu. Uczestnicy konferencji wydarzenie to określili mianem „historycznego” i stanowiącego początek wielkiego międzynarodowego projektu mającego rozszerzyć wiedzę o tym zakresie historii najnowszej Polski i Europy. Gigantyczna, benedyktyńska, kilkudziesięcioletnia praca prof. Aleksandra Lasika polegała na odtworzeniu ze strzępków zachowanych po wojnie dokumentów dossier niemieckich zbrodniarzy i ich pomocników. Ugruntowała ona w środowisku polskich historyków pozycję prof. Lasika, jako eksperta tematu, którego wiedza wykorzystywana jest podczas śledztw prowadzonych przez IPN. W planach jest rozszerzanie bazy o kolejne niemieckie obozy koncentracyjne. Samemu tylko prof. Lasikowi, od 1982 r. udało się zgromadzić ok. 26 tysięcy nazwisk członków załóg niemieckich obozów. Jako, że na liście tej znajdują się również kolejne nazwiska oprawców z KL Auschwitz, niewykluczone, że baza oświęcimska z czasem zostanie poszerzona.
Jak możemy przeczytać w materiałach zamieszczonych na stronie IPN, Baza danych „Załoga SS KL Auschwitz” jest wspólnym przedsięwzięciem dr. hab. Aleksandra Lasika oraz Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Krakowie. Tworzenie bazy Aleksander Lasik rozpoczął w 1982 r. w związku z przygotowaniem rozprawy doktorskiej, przedstawionej w 1988 r. w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pierwotnie baza obejmowała tylko dane funkcjonariuszy SS z KL Auschwitz-Birkenau. Z czasem była powiększana o informacje na temat załóg innych obozów koncentracyjnych, osiągając rozmiar 25 tys. rekordów, z czego 9686 rekordów odnosiło się do załogi SS w KL Auschwitz. W maju 2014 r., po powołaniu prof. Aleksandra Lasika w charakterze biegłego-historyka, krakowski oddział Instytutu Pamięci Narodowej pozyskał tę bazę dla potrzeb śledztwa dotyczącego zbrodni popełnionych w KL Auschwitz-Birkenau, prowadzonego przez Oddziałową Komisję Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Aleksander Lasik urodził się 20 czerwca 1953 r. w Szubinie. Jest socjologiem i historykiem Polski, specjalizującym się w historii III Rzeszy, organizacji zbrodniczej SS oraz w systemie niemieckich obozów koncentracyjnych. Ukończył I Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Krzywoustego w Nakle nad Notecią, a następnie studia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – kierunek socjologia, specjalność patologia społeczna. Po studiach rozpoczął pracę w Międzywydziałowym Instytucie Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy. W 1988 r. uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy doktorskiej pod tytułem Załoga SS w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu w latach 1940–1945. Analiza historyczno-socjologiczna (promotorem był wybitny bydgoski historyk prof. dr hab. Włodzimierz Jastrzębski) broniąc się w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Habilitował się na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy na podstawie dorobku naukowego i pracy zatytułowanej Sztafety Ochronne w systemie niemieckich obozów koncentracyjnych. Rozwój organizacyjny, ewolucja zadań i struktur oraz socjologiczny obraz obozowych załóg SS. Jest profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Od 2013 r. pełni funkcję kierownika Zakładu Historii Najnowszej i Dziejów Migracji UKW. Do tej pory opublikował kilkadziesiąt prac zwartych i artykułów z historii Niemiec XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem organizacji SS i systemu niemieckich obozów koncentracyjnych.
Czytaj więcej pod linkami:
